Duitsland is in vier zones verdeeld

SED
            © Wikipedia.org

Johannes is pas 24 jaar, maar hij weet niet wat hij met zijn leven moet doen. Hij heeft geen geld, geen opleiding en zijn familie is uit elkaar gevallen. Een ding weet Johannes wel. Hij wil niet weer het gevoel hebben niets gedaan te hebben. Want zo voelt het, als hij denkt aan die jaren voor de oorlog. Hij was te bang om in het verzet te komen. Vanaf nu wil hij zijn idealen volgen. Alleen de communisten hebben zich écht tegen Hitler verzet, denkt Johannes. In de Sovjet-Unie waren het de communisten die als leeuwen voor hun land vochten. Dat is een partij waar ik bij wil horen, denkt Johannes en hij meldt zich aan als lid van de SED, de Duitse communistische partij in de Russische zone. Al snel valt het de mensen daar op dat hij dat hij goed kan schrijven. Hij is ontzettend blij als hij een baan kan krijgen op de redactie van Neues Deutschland, de partijkrant van de SED. Hij moet daarvoor verhuizen naar Berlijn, maar zoekt zijn moeder zo vaak mogelijk op.

Intussen merkt iedereen in Duitsland dat de spanning tussen de Russen in het Oosten van Duitsland en de Amerikanen, Fransen en Engelsen in het Westen van Duitsland toeneemt. De Westerse landen werken samen en proberen de Duitse economie weer aan de praat te krijgen. Ze investeren in de West-Duitse industrie en geven financiële hulp. De Russen willen daar niets van weten. De mensen in Oost-Duitsland mogen niet meedoen aan het Marshallplan, want zo wordt het Amerikaanse hulpprogramma genoemd. De Russen doen precies het omgekeerde: zij halen juist alles wat er niet kapot geschoten is naar hun eigen land. Ze willen de Duitsers een lesje leren. Martha vraagt zich weleens af of de Russen niet te ver gaan. Waarom is er te weinig eten? Waarom wordt Dresden zo langzaam opgebouwd? Johannes neemt het op voor de Russen. “Ze zullen ons helpen niet opnieuw dezelfde fout te maken, ze beschermen ons tegen de fascisten uit het Westen.”

Opdracht 2: Vier zones – Kennis en analyse

Duitsland werd na de oorlog door de geallieerden verdeeld in vier zones, een Amerikaanse, een Franse, een Engelse en een Russische zone. Deze deling zou maar tijdelijk zijn. De geallieerden streefden naar een ongedeeld, neutraal Duitsland. Dit lukte niet.

Al snel na het einde van de oorlog kwam Europa in het teken te staan van de tegenstellingen tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. De Engelse oud-premier Churchill sprak in een beroemd geworden rede van `een ijzeren gordijn' dat het Europese continent in tweeën deelde. Aan de ene kant stond het door de Verenigde Staten gesteunde kapitalistische, democratische West-Europa en aan de andere kant het communistische Oost-Europa, onder invloed van de Sovjet-Unie.
Bekijk bron 3 en beantwoord de volgende vragen.

a. Wat waren de belangrijkste verschillen tussen de Amerikaanse zone en de Russische zone? Noem er tenminste vier.


b. In welke zone had jij liever willen wonen? En waarom?


Opdracht 3: De VS en de SU – Kennis en analyse
De vijandelijkheden tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie werden steeds groter en breidden zich ook uit buiten Europa. Het kwam niet tot een directe confrontatie, maar duidelijk werd wel dat de grootmachten elkaars grootste vijand waren. Bekijk de bronnen 4 en 5.

a. Hoe wordt dit conflict genoemd?


b. Naast Europa vochten de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie ook conflicten uit buiten Europa. Noem drie landen waar ook conflicten plaatsvonden.